අරගත්තත් සිල් පන්සලේ හැමදාම
උනු නොවෙන හිතකට අසරන වීම
නොපෙනුනොත් කෙනෙකුගෙ බඩ ගින්න
අදහන දහම කුමටද ඔහු හැමදාම

පණ නල රකින හුස්ම ගන්නේ අවට පිරුණ වාතයෙන්, ඉවතට පිඹින්නේත් ඒ වායුගෝලයටම.
බිම්කඩ හාරලා වතුර ගන්න ලිඳ උතුරලා ගියත් වැටක්. දෑත්වල සවියට රැස් වෙන කෑමටත් ඒ ටිකමයි.

වායුගෝලයේ වාතය, පොලෝතලය යටින් ගලන වතුර, කුස පුරවන ආහාර කාටත් අයිති දේවල් වුනත් අවාසනාවට එය ලබාගන්නාගේ හැකියාව අනුව අයිතිවෙන සම්පත්.

කවදත් වගේ කියවන අය බොහෝ දුර අරන් ගිය පදපෙලක් මල්ලී.

මම කවිය ලිව්වෙත් මේ පින්තුරෙ දැකලා.. ඔයාගේ කවි පෙල මම ලියපු එකට වැඩිය ලස්සනයි යාළුවා...

චාන්දි අක්කා හා ඩින් අයියට ගොඩක් ස්තුති නිර්මාණය ගෑන අදහස් දෑක්විම ගෑන. දිනේෂ් මම මේ කවිය ලිව්වේ ඇත්තටම මම දැකපු දෙයක් නිසා. මම හැමදාම වැඩ ඇරිලා ගෙදර එනකොට දකින පාරේ ඉන්න පොඩි එකෙක් හිතේ තියාගෙන. පුදුමෙ කියන්නෙ ඔයත් එදාම ඊට පැය කිපෙකට කලින් මේ වගෙම වීදි දරුවො ගැන ලියලා තිබ්බා ඒකට දාල තිබ්බෙත් මේ රූපයමයි. මට ඒක පෙන්නුවෙ අපේ නලිනි චන්දිමා අක්කා. ඔයාගෙ නිර්මාණයත් ගොඩක් ලස්සනයි, ස්තූති ඔයාගෙ අදහස් දෑක්වීමට.