වෙනස් කරන්න බැරි, වෙනස් කලොත් මහා විනාශයක් වෙන එකම දේ ....

මහා වැස්සක් නොසිතුව මොහොතක
පරිසරයම කළුකරගෙන වැටෙන
අදුරු කලත් සුන්දර සොභාදම මොහොතකට
ඒ අදුරේ සොදුරු බව විදින්නෙම් මම තනියම..

@ කල්හාර දිසානායක: ඔව්, සොබාදහම නමැති මහ වැස්සට හසුව ජීවිතය නමැති ගසින් ගිලිහෙන පත් ගැන හැඬුවාට, අපට වෙනස් කරන්න බැහැනෙ. බොහොම ස්තුතියි අදහස් බෙදාගත්තට.

@ ඇත්ත, අඳුරෙහිත් සුන්දරත්වය දැකිය හැකි තරමට අප සංවේදී වේනම් ජීවිතය එතරම් අපහසු නොවේ. බොහොම ස්තුතියි අදහස් බෙදාගත්තට.

ගස ද සොබාදහමට අයිතිය. ගස වඩන, රකින සොබාදහමේ අව්වේ, වැස්සේ පීඩාවෙන් බේරෙන්න ගසේ සෙවනම පතන්නෙමු. ඒ සොබාදහම රකින්නේ ද නෙලන්නේ ද තම අභිරුචිය පරිදි. දළු, කොළ, පැහුණු අතු-ඉති, මල්, පල කොතරම් සිත් ගත්ත ද අපට අයිති ද? අපිට වෙනස් කරන්න බැරි නෙලීම ඉදිරියේ හැම යටපත් වෙනවා නේද?

බොහෝම සීරුවෙන් කල පදගැලපුමක්. මුල් පෝස්ට් එකේ දී වගේම මේ පොස්ට් එකේ දී ද සටහනත් කොළයක්, සුලඟට හසුවූ කොළයක්ම විය.

ඔව් ඩීන් අය්යා, මට කියන්න ඕන වුණු දේ ඔයා ලස්සනට පැහැදිලි කරලා.
සුළඟට හසු වුණාට කමක් නැහැ. කොළය කොළයක්මනෙ.

බොහොම ස්තුතියි.